ХАР ШҮЛГҮҮД... С. Болдсайхан

Харанхуй сэтгэлийн минь өрөөг

нэвт гэрэлтүүлэгч ганц цонхныхоо өмнө

Хамаг сайн сайхан бүхний төлөөлөл болгож

тансаг үнэр, дур булаам үзэмжит цэцгийн үрийг тариад би

Шөнөөр ч унталгүй дэргэд нь суугаад дуу аялаж

Шарх сорви болсон зүрхээ нуун байж усалдаг.

Харамсалтай нь:

Хэчнээн хайрлаж, халамжлавч

Хайран цэцгийн хэлхээ минь ургасангүй,

Хэчнээн арчилж, уславч

Сүрчгийн үнэрээ анхилуулсангүй.

Харин-

Төгөсгөлгүй шөнө мэт харанхуй сэтгэлийн минь дотор

Түлхүүргүй түгжээтэй төмөр хаалга бас бий.

Тийшээ би нэг ч удаа зүглээгүй атал

Тэр өрөөгөөр дүүрэн шарилж ургасан байна.    

2008 оны 10 дугаар сар 13