2008-12-08 14:49:35
Хоёр сар завсарласны эцэст блогоо ахин нээж байна. Энэ удаад зөвхөн өөрийн шүлэг гэлтгүй бусдад хуваалцахыг хүссэн бүхий л зүйлсийг бичих болно.
Амьдрал бол өнчин
Миний туссан хорт хавдар
Аль эсвэл бурханы хэлсэн онигоо
Үхэл бол сүүлчийн инээд
Хэзээ үхэхээ мэдэхгүйгээр
Маргаашийг угтах гунигтай
Хэнд итгэхээ ойлгохгүй
Үг хэлэх уйтгартай
“Явахын тулд ирсэн
Ирэхийн тулд явлаа”
Яг одоо ирлэгийн илч над дээр илгээ гэхэд
Өөртөө хэлэх сүүлчийн үг минь
Энэ!
2008 оны 12 дугаар сар 4
Сэтгэгдэлүүд:
Таалагдаж бнаа, энэ шүлэг...
Сүүлийн үед мань өөрийгөө хэн болоод байгаагаа ч мэдэхгүйнэээ... Өөрийгөө алдаад, энд уусаад хэн ч биш саарал амьтан болоод новшроод л явжийн доо...
yagaad uuriiguu aldaa we? tegej bolohgui shu de.
Хэзээ үхэхээ мэдэхгүйгээр
Маргаашийг угтах гунигтай
Хэнд итгэхээ ойлгохгүй
Үг хэлэх уйтгартай
төхх
end oroi bolj bna daa. Ahuid uusah muu sh dee, hehe, nom unshih l uusahgui baih hamgiin sain arga baih shu
Тэнгэс уулнууд
Би бас чи
Бид явахын тулд ирсэн гэж үү
Ирэхийн тулд явна гэж үү
Эргээд төрнө гэж үү
Эсвэл хоосондоо оршино гэж үү
Наргүй дэлхий
Навчгүй модод
Намайг хамгийн ихээр гунисан байхад
тодордог гэдэг гоо үзэсгэлэн
Үс бүрийн минь гуниглан мэгших чимээ
Үүдэнд чинь очоод хаалгийг чинь цохиж байна
Үхэл гэгч хамгийн сүүлчийн инээмсэглэл биш гэж нотлох гээд
Үлдсэн бүх эд эс минь энд бархирч байна .....
Энд ....
Зөн совин минь намайг хуураад тэнд би үхсэн ч яахав
Зүрх минь цохилхоон болих эцсийн мөчид
Зүгээр намайг дурсахгүйгээр үүрд мартсан ч яахав
Хэн нэгэн надад итгэхгүй ,би бас тэндэнд итгэхгүй
Хэсэгхэн зуур ганцаардалд автаад шүлэг бичсэн яахав
Яг л миний шүлэг шиг хийсвэр ертөнцийн салхинд
Яахаан мэдэхгүй сэтгэлүүд дэнслэн догдолсон ч яахав .
Хүсэл минь газраар хөглөрч хүний гутал арчсан ч яахав
Мөрөөдөл чинь мөртүүд чинь намайг хөглөхөд би бүхийг .......
Бүхийг .....
мартаад дахин шинээр .............
Сэтгэгдэл үлдээх: